Skip to main content

Oogcontact

Oogcontact

Oogcontact wordt wel gezien als het moment dat twee mensen elkaar in de ogen kijken. Maar dat lijkt wat te simpel gezegd. Iemand kan je aankijken terwijl je het gevoel hebt dat diegene je niet echt ‘ziet’. Daarom zou beter van ‘echt’ oogcontact kunnen worden gesproken als twee mensen elkaar aankijken èn ze daarbij verbinding tussen elkaar voelen, een soort contact via de ogen. Oftewel: oog-contact.

“Wat uit onderzoek blijkt is dat er geen ‘gouden regel’ is voor oogcontact.”

In het algemeen

Oogcontact wordt wel gezien als het moment dat twee mensen elkaar in de ogen kijken. Maar dat lijkt wat te simpel gezegd. Iemand kan je aankijken terwijl je het gevoel hebt dat diegene je niet echt ‘ziet’. Daarom zou beter van ‘echt’ oogcontact kunnen worden gesproken als twee mensen elkaar aankijken èn ze daarbij verbinding tussen elkaar voelen, een soort contact via de ogen. Oftewel: oog-contact.

Oogcontact wordt wel gezien als een van de belangrijkste manieren van communicatie tussen mensen. Uit onderzoek blijkt dat het zelfs meer dan twee keer zo belangrijk wordt gevonden dan wat mensen tegen elkaar zeggen [i][ii][iii]. Dat komt omdat uit oogcontact veel informatie kan worden gehaald en het veel invloed heeft op (het contact tussen) mensen. Daarbij letten we soms bewust, maar vaak onbewust, op iemands ooggedrag: de kijkrichting van de ander[iv], naar pupilverwijding en -vernauwing[v], het knipperen van de ogen[vi], de hoeveelheid en de tijdsduur van het oogcontact[vii][viii][ix].

En wat is dan die informatie die we uit de ogen halen, welk effect heeft het? We zouden onderscheid kunnen maken tussen vier dingen:

1) Het heeft grote invloed op onze relatie met de ander
Mensen bepalen hoe goed de relatie met de ander is, op basis van hoe het oogcontact gaat[x]. Daarnaast geeft oogcontact voor ons een idee in hoeverre de ander betrokken is bij de interactie die we op dat moment hebben[xi] en merken we aan het oogcontact in hoeverre we elkaar goed begrijpen[xii].

2) Oogcontact zorgt bij ons voor allerlei reacties
Door hoe oogcontact wordt gedaan, kunnen we de behoefte krijgen om ons naar de ander al dan niet socialer op te stellen[xiii]. Ook zorgt oogcontact al dan niet voor positieve gevoelens naar de ander, zoals gevoelens van intimiteit en opwinding maar ook onprettige, zoals een gevoel van dreiging[xiv][xv][xvi].

3) We doen daardoor allerlei interpretaties over de ander
Op basis van iemands ooggedrag schatten we in hoe iemand er emotioneel bij zit[xvii]. Maar ook wat de identiteit van de ander is[xviii], zoals hoeveel talenten iemand heeft, hoe intelligent diegene is, hoe aantrekkelijk iemand voor ons is en hoe geloofwaardig[xix][xx][xxi][xxii].

Er bestaat een beroemde test waarmee je kunt meten hoe goed je de oogopslag van iemand kunt interpreteren: de Reading the Mind in the Eyes Test (RMET). Deze test kun je gratis online doen via deze link. De test is in het Engels. Als je het in het Nederlands wil doen, kun je rechts in de balk van de url klikken op het volgende icoontje om het te vertalen.

4) Door oogcontact wordt ons verstandelijk functioneren verbeterd
Uit onderzoek is gebleken dat oogcontact verschillende vormen van zelfbewustzijn verbetert[xxiii]. Daarnaast is aangetoond dat oogcontact verschillende sociale vaardigheden verbetert, zoals gezichtsherkenning[xxiv], gezamenlijke aandacht[xxv] en empathie[xxvi].


[i] Mehrabian A, Ferris SR. Inference of attitudes from nonverbal communication in two channels. J Consult Clin Psychol. 1967;31(3):248–52.

[ii] Mehrabian A, Wiener M. Decoding of inconsistent communications. J Pers Soc Psychol. 1967;6(1):109–14.

[iii] Rogers SL, Speelman CP, Guidetti O, Longmuir M. Using dual eye tracking to uncover personal gaze patterns during social interaction. Sci Rep. 2018;8(1).

[iv] Bayliss, A.P.; Murphy, E.; Naughtin, C.K.; Kritikos, A.; Schilbach, L.; Becker, S.I. “Gaze leading”: Initiating simulated joint attention influences eye movements and choice behavior. J. Exp. Psychol. Gen. 2013, 142, 76–92.

[v] Reis, H.T.; Sprecher, S. (Eds.) Encyclopedia of Human Relationships; SAGE Publications: Thousand Oaks, CA, USA, 2009.

[vi] Givens, D.B. Love Signals: A Practical Field Guide to the Body Language of Courtship; St. Martin’s Press: New York, NY, USA, 2005.

[vii] Foddy, M. Patterns of Gaze in Cooperative and Competitive Negotiation. Hum. Relat. 1978, 31, 925–938.

[viii] Pellegrini, R.J.; Hicks, R.A.; Gordon, L. The Effect of an Approval-Seeking Induction on Eye-Contact in Dyads. Br. J. Soc. Clin. Psychol. 1970, 9, 373–374.

[ix] Schneider, F.W.; Coutts, L.M.; Garrett, W.A. Interpersonal Gaze in a Triad as a Function of Sex. Percept. Mot. Ski. 1977, 44, 184.

[x] Pease, A.; Pease, B. The Definitive Book of Body Language; (Bantam Hardcover edition); Bantam Books: New York, NY, USA, 2006.

[xi] Burgoon JK, Manusov V, Mineo P, Hale JL. Effects of gaze on hiring, credibility, attraction and relational message interpretation. J Nonverb Behav. 1985;9(3):133–46.

[xii] Wohltjen S, Wheatley T. Eye contact marks the rise and fall of shared attention in conversation. Proceedings of the National Academy of Sciences [Internet]. 2021;118(37). Available from: https://www.pnas.org/content/118/37/e2106645118#abstract-2

[xiii] Conty L, George N, Hietanen JK. Watching eyes effects: when others meet the self. Conscious Cogn. 2016;45(45):184–97.

[xiv] Chen, T.; Helminen, T.M.; Hietanen, J.K. Affect in the eyes: Explicit and implicit evaluations. Cogn. Emot. 2017, 31, 1070–1082.

[xv] Ellsworth, P.; Ross, L. Intimacy in response to direct gaze. J. Exp. Soc. Psychol. 1975, 11, 592–613.

[xvi] Martin, W.W.; Gardner, S.N. The Relative Effects of Eye-Gaze and Smiling on Arousal in Asocial Situations. J. Psychol. 1979, 102, 253–259.

[xvii] Lee DH, Anderson AK. Reading what the mind thinks from how the eye sees. Psychol Sci. 2017;28(4):494–503.

[xviii] Conty L, Grèzes J. Look at me, i’ll remember you. Hum Brain Mapp. 2011;33(10):2428–40.

[xix] Argyle, M.; Lefebvre, L.; Cook, M. The meaning of five patterns of gaze. Eur. J. Soc. Psychol. 1974, 4, 125–136.

[xx] Beebe, S.A. Eye contact: A nonverbal determinant of speaker credibility. Speech Teach. 1974, 23, 21–25.

[xxi] Ewing, L.; Rhodes, G.; Pellicano, E. Have you got the look? Gaze direction affects judgements of facial attractiveness. Vis. Cogn. 2010, 18, 321–330.

[xxii] Wheeler, R.W.; Baron, J.C.; Michell, S.; Ginsburg, H.J. Eye contact and the perception of intelligence. Bull. Psychon. Soc. 1979, 13, 101–102.

[xxiii] Baltazar M, Hazem N, Vilarem E, Beaucousin V, Picq JL, Conty L. Eye contact elicits bodily self-awareness in human adults. Cognition. 2014;133(1):120–7.

[xxiv] Mason, M.; Hood, B.; Macrae, C.N. Look into my eyes: Gaze direction and person memory. Memory 2004, 12, 637–643.

[xxv] Senju, A.; Csibra, G. Gaze Following in Human Infants Depends on Communicative Signals. Curr. Biol. 2008, 18, 668–671.

[xxvi] Dadds, M.R.; Allen, J.L.; Oliver, B.R.; Faulkner, N.; Legge, K.; Moul, C.; Woolgar, M.; Scott, S. Love, eye contact and the developmental origins of empathy v. psychopathy. Br. J. Psychiatry 2012, 200, 191–196.

Wat zijn regels voor oogcontact?

Omdat oogcontact zo belangrijk is voor ons contact met andere mensen, zou je je kunnen afvragen wat de regels daarvoor zijn. Hoe lang kun je iemand het beste aankijken zodat het voor de ander prettig voelt? Hoe kun je iemand het beste aankijken als je diegene leuk vindt, of als je juist wil duidelijk maken dat je de ander vervelend vindt? Wanneer is het tijd om weg te kijken? En wat betekent het als de ander jou zus of zo aankijkt? Door dit te weten zou je de ander zo goed mogelijk kunnen inschatten, zou je de relatie met die ander het beste kunt beïnvloeden, noem maar op.

“Wat uit onderzoek blijkt is dat er geen ‘gouden regel’ is voor oogcontact.”

Wat uit onderzoek blijkt is dat er geen ‘gouden regel’ is voor oogcontact. Het wordt heel verschillend gedaan door mensen, en is bijvoorbeeld afhankelijk van iemands leeftijd, gender, cultuur en persoonlijkheid[i]. Ook kan iemand op een eigen manier oogcontact doen vanuit een ziekte, zoals de Ziekte van Parkinson, Fragile X syndroom, Klinefelter syndroom, Alzheimer, afasie en de Ziekte van Huntington. En kan een bepaalde manier van oogcontact maken voortkomen uit psychische klachten die mensen kunnen hebben, zoals door autisme, sociale angststoornis, PTSS en depressie[ii]. Daardoor kan iemand juist lang wegkijken, veel naar beneden kijken, veel knipperen met de ogen of bijvoorbeeld staren.


[i] Boer J, Boonstra N, Kronenberg L, Stekelenburg R, Sizoo B. Variations in the Appearance and Interpretation of Interpersonal Eye Contact in Social Categorizations and Psychiatric Populations Worldwide: A Scoping Review with a Critical Appraisal of the Literature. International Journal of Environmental Research and Public Health [Internet]. 2024 Aug 18 [cited 2024 Oct 10];21(8):1092. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC11354482/pdf/ijerph-21-01092.pdf

[ii] Boer J, Boonstra N, Kronenberg L, Stekelenburg R, Sizoo B. Variations in the Appearance and Interpretation of Interpersonal Eye Contact in Social Categorizations and Psychiatric Populations Worldwide: A Scoping Review with a Critical Appraisal of the Literature. International Journal of Environmental Research and Public Health [Internet]. 2024 Aug 18 [cited 2024 Oct 10];21(8):1092. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC11354482/pdf/ijerph-21-01092.pdf

Variaties zijn waardevol

Het is dus heel verschillend hoe mensen oogcontact doen. Het ligt aan de leeftijd van degene met wie je in gesprek bent, het gender, de nationaliteit en meer. Om erachter te komen wat diegene met het oogcontact bedoelt, kan daarom niet worden uitgegaan van standaardregels. Terwijl we, ook al kennen we iemand niet, op basis van het ooggedrag van diegene toch allerlei interpretaties doen over hoe diegene is, hoe ons contact met diegene is, enzovoorts. Maar om echt te weten wat de ogen van de ander zeggen, is het nodig om diegene te leren kennen. Dan pas kunnen we begrijpen wat iemands bedoelingen zijn met oogcontact. Om een voorbeeld te noemen: in Nederland komt het vaak voor dat mensen elkaar aankijken tijdens een gesprek. Terwijl dat in Japan juist onbeschaafd is, omdat je iemand daardoor in verlegenheid kan brengen. Als je zoiets niet weet, zou je een verkeerde conclusie kunnen trekken uit hoe iemand omgaat met oogcontact.

Dat er geen standaardregels voor oogcontact zijn, betekent ook dat niemand kan bepalen hoe een ander het oogcontact zou moeten doen, of wat het oogcontact van iemand sowieso betekent. Mensen doen het nu eenmaal verschillend om allerlei redenen. Dit zouden we ook als iets moois kunnen zien. Het geeft namelijk aan hoe schitterend complex mensen zijn, en hoe uniek. Ook is het mooie hiervan dat oogcontact van ons vraagt om aandacht te hebben voor hoe de ander in elkaar zit, zodat we het oogcontact van de ander beter kunnen begrijpen en daardoor meer in verbinding met de ander kunnen komen.